Erfaringar etter ei veke utan skjerm

Bakgrunn

Sidan eg registrerer at mi merksemd mot dei rundt meg vert hemma av min skjermbruk, ser eg at eg trenger eit spark bak, slik som det tiltaket Familie & Medier kvart år dreg i gang med "Skjermfri uke" for å verta meire bevisst på eigen skjermbruk.

I løpet av denne veka (som varte frå fredag 20. mars kl. 16 til fredag 27. mars kl. 16) er tanken å avstå frå all bruk av skjerm (TV, PC, mobil, nettbrett), unntatt nødvendig bruk på jobben.

Førebuing

Eg starta bra: Eg tenkte først: "Kva trenger eg i løpet av denne veka som ligger inne på PC-en eller mobilen?" Dernest tok eg utskrift av kalenderen i dette tidsrommet, andakten eg skulle ha på bedehus-basaren, kontoutskrifter (greit å ha kontroll) og nødvendig kontakt-info eg trengte i valgkomiteen i velforeninga. Til slutt måtte eg fullføra mine rundar i Quizkampen og Wordfeud i forhold til svarfristane i løpet av den veka som låg framfor.

Sånn! Då var eg klar til ei veke utan skjerm.

Resultat

Det fungerte stort sett i utgangspunktet bra. Sidan eg var åleine om skjermfri veke ville det verka mot hensikta å trekkja meg vekk frå familien og gjera andre ting når kvelden sig på og TV-en kjem på. Så eg sat i "feil sofa" med ryggen mot TV-en og skreiv og las medan dei andre såg på TV.

Men det dukka jo opp ein del situasjonar der eg fann det nødvendig / hensiktsmessig å likevel fokusera på ein eller fleire skjermar.

Fredag

Akkurat denne dagen kom det ny mobil i hus. Innehavaren trengte sjølvsagt hjelp til å setja denne opp. Det var også viktig å hjelpa til med å finna eit godt mobil-deksel på nettet.

Laurdag

Dagen starta med eit varsel frå server-overvåknings-appen på mobilen. Ikkje noko uvanleg, men det måtte sjekkast at alt var normalt. I tillegg var det denne bedehus-basaren same dagen eg måtte få sett inn pengar frå loddbøkene på via bank-appen. Samstundes måtte eg førebu søndagsskule-samlinga dagen etter. Her ligg alt på nettsidene til Søndagsskolen Norge.

Til slutt hadde me tenkt å avslutta dagen med kino (det rekna eg som sosialt og skjermfritt), men det vart ikkje noko av, så me såg ein episode av ein TV-serie me hadde tatt opp. Det var ein sosial og fin ting.

Søndag

Søndag starta med søndagsskule (dvs. søndagsring). Her brukar eg alltid PC. Dagen fortsette med skiskyting på radio. Det var veldig uvanleg å ikkje kunna sjå resultata fotløpande på skjermen, og heller ikkje ha tilgang på aktuell status på mobil eller PC.

På ettermiddagen var det kyrkja sin store faste-aksjon. For å enklast identifisera meg som sjåfør for konfirmantane som skulle samla inn, fann eg det mest hensiktsmessig å skriva mitt sjåfør-nummer med stor skrift på mobilen og halda den i vêret. Det vart øgså nødvendig å utveksla mobilnummer på mobilen i staden for på papiret sidan eg hadde lånt vekk kulepennen min. Også ute i felten var kartet på mobilen god å ha.

Elles brukte eg kun mobilen til å observera og fjerna varsel om Wordfeud og Facebook-oppdateringar, samt såg 2 episodar av ein TV-serie me hadde tatt opp. Det var ein sosial og fin ting.

Måndag

Øvrig familiemedlem er stadig inne på nettet for å finna betre alternativ for overnatting til sommarferien. Her er det viktig å tre støttande til. Elles vart dagen avslutta med ein episode av ein TV-serie me hadde tatt opp. Det var ein sosial og fin ting.

Tysdag

Denne dagen fann eg det nødvendig / hensiksmessig å sjekka bakgrunnsinfo på nettet etter noko eg las i avisa. Når det gjelder lese-aktivitet har var eg no ferdig med jule-lektyren og hadde tatt fatt på Bibelen. Her er det mange gode ressursar på nettet som kan kasta lys over det ein leser.

Onsdag

Hadde ikkje fått førebudd meg til  eit utvalgsmøte på ettermiddagen pga. skjermfri. Måtte derfor ha med meg PC-en på møtet. På bibelgruppa seinare på kvelden fann eg det nødvendig / hensiksmessig å sjekka opplysingar på mobilen i forhold til eit av dei spørsmåla me hadde oppe.

Torsdag

Det tikka inn ei Messenger-melding på mobilen som eg henta inn på Facebook på PC-en. Det var for så vidt jobb-relatert, og eg fann det hensiktsmessig å vidareføra samtalen der.

Fredag

Mesteparten av dagen var eg på jobb, og vel heime var eg opptatt med andre ting fram til klokka vart 16.00 og skjermfri veke var overstått.

Korleis opplevde eg det?

Det var både behageleg og frustrerande på same tid. Det var behageleg å sleppa å sjekka mobilen heile tida for oppdateringar på Facebook, Wordfeud, Quizkampen og Twitter. Men det var litt frustrerande å ikkje kunna spre t.d. forhåndsannonsering av dei TV-sende påskegudstenestene frå kyrkja vår, og heller ikkje kunngjera begeistringa i etterkant.

I tillegg trudde eg at eg denne gongen var såpass godt førebudd at eg skulle klara meg heilt utan skjermbaserte hjelpemidler i motsetnad til førre gong. Eg er nokså skuffa over at det glapp såpass tidleg og at det dermed glei litt ut på slutten då eg sjekka fleire ting som ikkje var nødvendig / hensiksmessig. Likevel opplevde eg det som positivt å avslutta dei første dagane med ein episode eller to av ulike TV-seriar me hadde tatt opp. Det var ein sosial og fin ting.

Foldnes kyrkjes søndagsskole forsøkt svindla for kr. 3000,-

Ja, eg veit ikkje korleis eg elles skal beskriva det. Kort fortald var eg oppringt i går, midt i søndagsmiddagen, av Det Norske Kartselskapet som ville bekrefta søndagsskulen sin adresse-informasjon. Hadde eg gjort det, ville søndagsskulen i realiteten ha takka ja til eit abonnement til kr. 3000,- pr. år.

Teknikken er den tradisjonelle. Norske bedrifter vert kontakta for å bekrefta adresse-opplysingar. Ofte gjev desse inntrykk av å representera offentlege instansar og at dette er noko ein allereie er med på og må betala for. Det nye denne gongen er at dei kastar seg over små frivillige lag som kun har registrert seg i Brønnøysund for å få vidareført organisasjonskonto i banken. Dette er skremmande.

Denne gongen var det altså Det Norske Kartselskapet som ringte og sa at dei arbeider på oppdrag frå Kartverket med å plotta inn GPS-data for norske bedrifter. Dei ville vita om eg var leiar for Fodnes Kyrkjes Søndagskole og om vår adresse-info var korrekt. Rett nok har søndagsskulen bytta leiar, men det er enno ikkje oppdatert i Brønnøysund, så eg gjorde det enkelt og bekrefta begge deler. Mannen frå Kartselskapet presterer deretter å sei at han er litt religiøs sjølv, men har aldri høyrd om søndagskulen. Litt patetisk å prøva å skapa ein jovial tone på såpas tynt grunnlag, men me snakkar litt om kva søndagsskulen er. Så spør han om me ønskjer å ha med logo eller om me kun ønskjer standard-oppføringa til kr. 3000,-.

Det er her eg verkeleg byrjar å lura og vil forsikra meg om dette innsamling av obligatorisk offentleg info. Eg refererer til andre firma som gjev intrykk av at dei vil bekrefta adresse-info, men i realiteten lurer bedrifter til å betala for oppføringar dei verken ønskjer eller har behov for. Han forsikrar då at dette er på oppdrag frå Kartverket. Eg spør om det er obligatorisk å vera registrert og betala desse kr. 3000,-. Han seier at det går sjølvsagt an å sletta oppføringa vår, men då vil ingen finna oss på GPS-en. Hadde eg ikkje vore spesielt våken kunne eg lett ha takka ja til ei teneste me absolutt ikkje har bruk for og søndagsskulen hadde gått konkurs innan kort tid.

Stikkordmessig gjekk samtalen omtrent slik:
- Hallo, jeg ringer fra Det Norske Kartselskap. Snakker jeg med Øyvind Angelskår?
- Det stemmer.
- Vi arbeider med innsamling av GPS-data for alle norske bedrifter på oppdrag fra kartverket. Stemmer det at du er leder for Foldnes Kyrkjes Søndagsskole?
- Ja, det stemmer.
- Er deres adresse 5141 Straume? Og har dere fått gateadresse?  (eg vert med ein gong skeptisk, for slike forespørslar plar ofte vera eit skjult spørsmål om å abonnera på ei eller anna opplysingsteneste)
- Vel, det er ei postboks-adresse, men me har inga fast adresse, så det er den som er oppført. Men me er knytt til Foldnes kyrkje, og dei har ei gateadresse.
- Jeg er litt religiøs selv, men har aldri hørt om søndagsskolen. Har dere skole hele dagen?
- Nei, det er berre under gudstenesta.
- Er det spesiell aldersgrense? Ville det se rart ut om jeg dukket opp?
- Ja, om du dukka opp utan barn ville det nok vore litt utaturleg.
- Har dere en logo dere vil ha med på oppføringen? Det koster bare noen hundre ekstra.
- Nei, me har ingen logo.
- Så dere ønsker kun standard-oppføringen til kr. 3000-
- Er dette ei obligatorisk oppføring? Det er mange som tek kontakt med bedrifter for å bekrefta kontakt-info, og så viser det seg at det berre er lureri og at dei melder seg på ordningar dei verken ønskjer eller trenger.
- Nei, vi arbeider på oppdrag fra Kartverket.
- Me er i alle fall ikkje er interessert i å betala kr. 3000,- for ei slik oppføring. Er dette obligatorisk?
- Nei, jeg kan slette dere, men da vil ingen finne dere på GPS.
- OK! Me trenger ikkje dette. Me ønskjer å slettast.
- Ja, vel. Da sletter eg dere. Ha en fin dag!

Å, nei! Er det gratis fremdeles?

I førre veke overraska eg meg sjølv med dette spontane utbruddet. Det er jo i seg sjølv ei nokså absurd utsegn, men i den gitte situasjonen fall det heilt naturleg.

 

La det vera heilt klart: Dette handlar ikkje om ei teneste eller liknande som eg hadde håpt å tena pengar på og brått oppdaga at framleis skal vera gratis. Det er altså ikkje eit uttrykk for vonbrott over akutt vidareført manglande pengestraum.

 

Dette skriver seg tilbake til desember i fjor då eg på nytt innsåg at min mobil var klar for å verta erstatta. På den gamle hadde eg installert ein alternativ kalender, då den førehandsinstallerte mangla ei rekke valg som er nokså viktige i forhold til synkronisering av jobb-kalenderen i Outlook. Spesielt handla dette om ledige/opptatte tidspunkter og høve til å merka avtalar som private.

 

Stor var derfor begeistringa då eg oppdaga at den nye hadde begge desse funksjonane som standard og at avtalane hadde alle status-markeringane frå Outlook ("Ledig", "Opptatt", "Fraværende" og "Foreløpig").

 

Hurra.

 

Einaste skåret i gleda var at desse status-markeringane tydelegvis var omsett frå engelsk. Og neppe av ein nordmann. Ein nordmann ville ha sett den logiske bristen straks.

 

Eg prøvde å melda tilbake det avviket eg hadde funne, men HTC hadde ikkje noko mottak for slike tilbakemeldingar. Eg gjekk derfor inn på chat-en til HTC sin kundestøtte og la fram mine meiningar der. Avslutningsvis "sa" eg "Looking forward to the next update...".

 

Next update kom i førre veke. Eg rydda mobilen fri for app-ar som låg i vegen for oppdatering og sette i gang. Straks etter oppdateringa kasta eg meg over kalenderen for å sjå om dei hadde klart å omsetja "Free" med "Ledig":

 

 



"Å, nei! Er det gratis fremdeles?"

 

Heile chat-en med HTC kan spesielt interesserte sjekka her.

Mat på avvegar

Vanlege rutinar

Til vanleg har eg morgon-rutinar og lunsj-rutinar som er såpass samkjørte at eg ved lunsj-tider kan setja meg ned i kantina med matboksen og eta medbragt mat. Innimellom skjer det ting som endrar på dette. Så skjedde i dag.

Avvik

Eg har ingen spesielle minner om avvik i morgon-rutinane, men oppdagar då eg tek lokket av matboksen at den er tom for mat, kun smular frå i går. Alle kollegaer ser forbausa på meg og lurar på kva som har skjedd med maten min.

Eiga forklaring

Eg resonnerer tilbake og seier at eg nok har gløymd å leggja maten i boksen om morgonen før eg pakka den i sekken. Alle lurar på om eg er sikker på om det er akkurat det som har skjedd. Eg fortel at "jau, eg hugsar at eg akkurat i dag smurde maten min og fann matboksen utanfor oppvaskmaskina og kunne konstatera at den ikkje hadde vore med i vasken som me sette på i går kveld. Deretter pakka eg boksen i sekken og tok den med på jobb. No var den altså tom, ergo har eg gløymd å ha maten oppi boksen før eg tok den med".

Aksept

Alle er samde i at dersom eg kan gjera så godt greie for mi handtering av matboksen denne dagen, så må det nok vera slik. Mine skildringar av morgon-rutinar plar vekkja begeistring i kollegiet, så også denne gongen. Kanskje litt i overkant muntert denne dagen, utan at eg finner nokon grunn til å analysera dette, men er nok ein gong tilfreds med å nyta stor merkesemd rundt lunsj-bordet.

Oppklaring

Tilbake på kontoret vert eg møtt av dette synet:

I stor undring må eg konstatera at eg visstnok har tatt maten ut av matboksen før eg gjekk til lunsj. Igjen vekkjer dette i overkant begeistring mellom mine kollegaer. Igjen vert eg møtt med skepsis til om eg er sikker på at det er det som har skjedd.

Endeleg forklaring

Til sist klarar dei ikkje å halda tilbake. Eg hadde i forkant av lunsjen sett frå meg matboksen i kantina og gått tilbake på kontoret då eg såg at kaffien ikkje var klar. Utan tilsyn har dermed matboksen stått mellom mine gode kollegaer i kantina, lagleg utsett for sprelske påfunn. I dette tilfellet altså flytta innhaldet i boksen før eg kom til lunsj og leggja det inn på kontorpulten før eg kom tilbake. Eg merkar eg er litt letta*) over at eg ikkje sjølv hadde rota det til denne gongen, men samstundes uroa over at eg ikkje hadde lukta lunta lenge før.

Konsekvens

Eg vil nok i tida framover bli (og har allereide blitt) møtt med skepsis til eigne forklaringar på ymse fenomener. T.d. "Korleis har brillene mine vorte så møkkete? Eg pussa dei jo i dag tidleg!". "Er du sikker på det?". Jaja, godt at det er haustferie neste veke...

*) nevnte lettelse (og for så vidt uro) gav seg nødvendigvis ikkje til kjenne før den verste krampelatteren hadde lagt seg.

Eg har slått Eldar i Wordfeud

Eg har slått Eldar i Wordfeud. Dette er heilt unikt. Eg låg først 8 bak, la så R-en i URDU og gjekk 2 forbi, før Eldar medle pass og eg sette inn T-en i DITT og fekk 5 poeng pluss Eldar sitt minus-poeng, og slo han grundig ned i støvlane!

Kjør forsiktig med saus

Min befatning med worcestersaus var inntil i går at den kan gje veldig mange poeng i Wordfeud. Men i går vart eg altså utfordra på Facebook til å "Grab the closest book to you, turn to page 52, post the 5th sentence as your status. Don't mention the title. Copy the rules as part of your status." i høve International Book Week. Der stod følgjande setning: "Ha tomatsaften og worcestershiresausen i en kjøkkenmaskin eller en blender, og kjør forsiktig til væskene har blandet seg."

Dette har medført ein del konkrete avklaringsbehov i kommentarfeltet.
T.d.:

• Siw: "ingen av mine nærmeste bøker har så mye som 52 sider"
• Nils Ivar: "det med å kjøre forsiktig til væskene har blandet seg, på veien fra Morland er det så humpete vei at alle væsker blander seg veldig fort. Så da er det full fart etterpå! Dessverre har jeg sjelden blenderen med i bilen. Men Øyvind, du er jo kjent for å sykle og svømme? Mener å ha sett noe i media i sommer om å blande væsker mens man svømmer. Men blenderen på sykkel? Dette må vi få vite mer om!"
• Kenneth: "si meg Øyvind pleier du å være på facebook på kjøkkenet?"

Vel!

• Siw: Det er eit beklageleg faktum og ein stor svakhet med denne typen oppfordringar at det i enkelte tilfeller ikkje lar seg gjera. Det er heilt tilfeldig kor mange sider næraste bok har. Eg hugsar då eg hadde arbeidsveke på biblioteket og alle bøker skulle stemplast på omslaget og på side 51. Ikkje alltid like lett, nei.
• Nils Ivar: Som tidlegare representant for vegstyresmaktene må eg på det sterkaste sei at ein alltid skal kjøra forsiktig og innanfor rammene av lovverket. Elles er det begrensa kor mykje saus ein kan få med seg på symjetur (sjølv om ein plastpose knytt til refleksvesten surra rundt hovudet har vist seg effektivt ift. å frakta mat tørt over fjorden), men på sykkelen er det alltid plass til ein ting til. Har aldri sykla med saus, men har hatt ei kartong med ei skål karamellsaus festa til styret, og då vart væskene godt blanda.
• Kenneth: Eg pleier å lada mobilen på kjøkkenet. Eg pleier å sjekka Facebook når eg setjer mobilen på lading. Men eg er aldri på Facebook på kjøkkenet. Kjøkkenet er plassen for mat.

Vel! Det er så mykje meir ein kunne ha sagt. Men det er framfor alt så mykje mindre ein kunne ha sagt. Så er trur eg sluttar medan leken er på hell.

Sykkel-erfaring

Tidlegare erfaring:
Når spilane (eikene) på sykkelhjylet losnar, har hjulet lett for å verta skeivt.

Ny erfaring:
Når du syklar med skeivt bakhjul og lause spilar i høg fart ned ein bratt og våt bakke, og ein av dei (spilane) etterkvart finner vegen inn til deler av sykkelen som ikkje går rundt, då stoppar bakhjulet medan sykkelen fortset sidelengs nedover bakken. Dette kan t.d. skje i gang- og sykkel-bakken ovanfor Sotra Bruk mellom Storevarden og Arefjordvegen.